آب انداخت ولى يك ماهى هم در آن واقع نشد ، بار ديگر دام را در آب افكند و فقط يك ماهى كوچك در آن گرفتار شد او بار ديگر خداوند را سپاس گفت و رفت . در اين هنگام موسى عليه السّلام گفت : بار خدايا بنده كافرت آمد و دامش را به آب افكند و ماهىهاى فراوانى صيد كرد و رفت ولى بندهء مؤمن آمد وضوء گرفت و نماز خواند و تو را سپاس گفت و بعد دام خود را به آب انداخت و ليكن يك ماهى كوچك نصيب او شد و بعد هم تو را سپاس كرد و رفت . خداوند متعال براى موسى وحى كرد و گفت : راست بنگر ، موسى نگاه كرد و جايگاه مؤمن را مشاهده كرد و بعد وحى شد به طرف چپ بنگر او جاى كافر را هم مشاهده كرد بعد گفت : اى موسى اين جاى مؤمن بود و آن هم جاى كافر مشاهده كن كدام يك سود خواهند برد ، موسى گفت : بار خدايا هر كس تو را شناخت به آن چه داده شد راضى مىشود . ( 1 ) 7 . حضرت باقر سلام اللَّه عليه فرمود : بندهء مؤمن به اندازه نزد خداوند محترم است كه اگر همه بهشت را هم بخواهد به او مىدهد در حالى كه از آنچه در اختيار خداوند است چيزى كم نمىشود . و اگر مؤمن چيز اندكى از دنيا بخواهد خداوند به او نمىدهد . اما كافر به اندازه‌اى نزد خدا بىاعتبار است كه اگر همه دنيا را بخواهد خداوند به او مىدهد و ليكن اگر به اندازه قدم خود در بهشت جايى بخواهد خداوند به او نخواهد داد خداوند از مؤمن نگه‌دارى و سرپرستى مىكند همانطور كه طبيب از بيمار پرستارى و حمايت مىكند . ( 2 ) 8 . فرمود : خداوند دنيا را به دوستان و دشمنان خود مىدهد و ليكن آخرت را فقط به دوستان خود عطا مىكند ، اگر مؤمن به اندازه تازيانه‌اش از دنيا بخواهد خداوند به او نمىدهد ولى از آخرت هر چه بخواهد مىدهد ، و ليكن به كافر پيش از آنكه بخواهد مىدهد ، ولى اگر از آخرت هر چه اندك هم باشد طلب كند خداوند او را محروم مىكند .